183-dagenregeling

183-dagenregeling

De 183-dagenregeling is complex en kan behoorlijk wat verwarring opleveren. Voorkom belastingproblemen achteraf en win zoveel mogelijk vooraf advies in over uw specifieke internationale woon-/werksituatie. U heeft dan op voorhand duidelijk waar uw inkomen belast zal worden.

De 183-dagenregeling is een regeling die wordt toegepast in het kader van het standaard OESO dubbele belastingverdrag en is dus van toepassing in de meeste belastingverdragen die Nederland met andere landen gesloten heeft. Meestal is deze regeling verwerkt in artikel 15. De regel wordt gebruikt om te bepalen in welk land een salaris moet worden belast, wanneer een belastingplichtige in een bepaald land woont, en in een ander land(en) werkt. Wanneer iemand op deze manier werkzaam is, is het belangrijk om dagelijks bij te houden in welk land wordt gewerkt/verbleven.

In feite is de 183 dagen factor – men verblijft niet langer dan 183 dagen in het werkland- slechts een deel van de regel; de twee andere factoren zijn dat de werknemer wordt betaald door of namens een werkgever die niet in het werkland is gevestigd en dat de werknemer niet werkt in een vaste vestiging van de werkgever in de staat waar de werknemer werkt. Wanneer dit het geval is, is het salaris pas in de werkstaat belastbaar wanneer men daar meer dan 183 dagen aanwezig is. Zo niet, dan is het gehele salaris belast in het woonland. Overigens zijn dagen die niet in de werkstaat worden gewerkt, maar bijvoorbeeld in de woonstaat of zelfs een derde land, hoe dan ook belast in de woonstaat.

Salaris in woonland blijft belastbaar
Wanneer u in een bepaald land woont, is daar sprake van binnenlandse belastingplicht. Wereldwijd inkomen en vermogen moet dan in de aangifte in dat land vermeld worden. Vervolgens wordt op basis van de 183-dagenregeling bekeken over welk deel aftrek ter voorkoming van dubbele belasting gevraagd kan worden.